Op een dag ontdekt Jommeke toevallig een steen met een pijl erop. Onder de steen vindt hij een kruik met een tekst in een geheim schrift. Professor Gobelijn kan de boodschap ontcijferen: er ligt iets verborgen op Porto Santo, een eiland in de Atlantische Oceaan bij Madeira. Jommeke en zijn vrienden besluiten ernaartoe te reizen — het begin van een lange zoektocht naar een onbekend geheim. Op het strand van Porto Santo vinden ze opnieuw een pijl en een ingegraven kistje met een nieuwe boodschap. Die stuurt hen door naar een minaret in het oude Bagdad. Omdat westerlingen de moskee niet binnen mogen, vermomt Jommeke zich. In de toren vindt hij de volgende aanwijzing, maar hij wordt ontdekt. Dankzij Flip kan hij ontsnappen. De nieuwe boodschap leidt hen naar de Sahara. Tijdens het opgraven van een kist loopt hun drinkwater weg. In de kist zit opnieuw een aanwijzing, waarna ze wanhopig proberen een oase te bereiken. Een voor een bezwijken ze onder de hitte, tot een vliegtuig hen opmerkt en drinkwater dropt. De vierde boodschap stuurt hen naar de Noordpool. In het poolijs vinden ze een vuilnisemmer met een nieuwe aanwijzing. Die brengt hen naar de oerwouden van Zuid‑Amerika, naar de krater van een vulkaan waar een bloeddorstige indianenstam woont. Ze vinden er opnieuw een boodschap — die hen terugstuurt naar de allereerste vindplaats. Maar ze worden door de indianen gevangengenomen. ’s Nachts slaagt Flip erin hen te bevrijden. Terug thuis gaan ze verder zoeken. Op de nieuwe aangeduide plek staat inmiddels een huis. Ze breken de kelder open en vinden een kist met opnieuw een papier. De geheime briefschrijver feliciteert hen met hun volharding. Alles blijkt ... een grap.
