De witte bolhoed


• Albumnummer: 42
   Scenario: Jef Nys
   Tekeningen: Jef Nys   Inkter: Jef Nys


• Publicatiedatum: 1970

• Aantal pagina's: 44


Op de rommelmarkt kopen Filiberke en Jommeke een oude vaas. Maar nog voor ze goed en wel thuis zijn, laat Filiberke ze vallen. Tussen de scherven vinden ze een stukje met een mysterieuze boodschap: 'Krab een witte bolhoed'. Dat is genoeg om hun nieuwsgierigheid te prikkelen. Een zoektacht naar de witte bolhoed gaat van start. Vooral Flip en Choco zorgen tijdens de zoektocht voor een reeks hilarische misverstanden. Al snel komen de vrienden op het idee dat de bolhoed misschien in Engeland te vinden is — hét land van de bolhoed. Met een vissersboot steken ze het Kanaal over. Aan boord ontmoeten ze een visser die het verhaal kent: de witte bolhoed zou toebehoord hebben aan sir Jonatan Pimpeldon, een edelman die altijd zo’n hoed droeg en ermee begraven wilde worden. De vrienden weten nu waar ze moeten zoeken: bij het kasteel van Pembroke. In Engeland overnachten ze in een herberg. De herbergier bevestigt het verhaal én vertelt nog meer over de familie Pimpeldon en de vazen met geheime boodschappen. Maar een van de gasten, Sam Peper, luistert mee en vermoedt dat er een schat achter de bolhoed schuilgaat. De volgende dag volgt Sam de vrienden naar het vervallen kasteel en de grafkapel. Daar vinden Jommeke en de anderen de witte bolhoed op het graf van de oude heer. Sam grijpt zijn kans, overweldigt de Miekes en gaat er met de hoed vandoor. Met de hulp van de herbergier vinden de vrienden Sam terug. Hij heeft het geheim nog niet kunnen ontrafelen. Dankzij een slimme list van Flip en Choco en een kordate ingreep van Pekkie krijgen ze de bolhoed terug. Wanneer ze hem onderzoeken, ontdekken ze dat de witte bolhoed eigenlijk een gouden bolhoed is, verborgen onder een laag witte stof. Binnenin zit een boodschap van Jonatan Pimpeldon: hij schonk zijn hele fortuin aan de armen, behalve de bolhoed — die is voor de eerlijke vinder. De vrienden besluiten de waarde van de bolhoed onder hen vieren te verdelen, en een vijfde deel te schenken aan een goed doel.