Annemieke en Rozemieke zijn buiten met een bal aan het spelen wanneer ze een bot vinden. Zodra ze het aan Pekkie geven, breekt het in twee en komen er twee stukjes perkament tevoorschijn, vol vreemde tekens. Ze trekken ermee naar professor Gobelijn, die het geheim ontcijfert: de perkamenten zijn afkomstig van de Knollosauten, een uitgestorven volk dat ooit leefde op Giraffeneiland in de Indische Oceaan. Volgens de tekst staat het eiland vol metershoge giraffenbeelden — en één ervan zou volledig uit zilver zijn. De professor besluit meteen naar het eiland te reizen, samen met Jommeke, Flip en Filiberke. Maar Anatool luistert hen af en vertrekt met Smosbol om de zilveren giraf zelf te vinden. Op Madagaskar slagen de boeven erin Jommeke en Filiberke uit het vliegtuig naar Giraffeneiland te houden. Maar de vrienden zetten hen te kijk met een list en geraken toch op het eiland. Daar huren ze een ezel en een ezeldrijver ... zonder te weten dat de “ezeldrijvers” eigenlijk Anatool en Smosbol zijn, vermomd. Jommeke vertrouwt hen niet en verzint een vals plan dat de boeven stelen. Wanneer ze ontdekken dat ze bedrogen zijn, zetten ze de achtervolging in. Jommeke beseft dat de zilveren giraf de giraf op de top van de vulkaan moet zijn. Onderweg worden ze overmeesterd en gedwongen de plek te verklappen. De vrienden worden vastgebonden terwijl Anatool en Smosbol beginnen te graven. Dan barst er een regenbui los. De poten van het beeld komen los en de giraf helt gevaarlijk over richting de krater. De boeven proberen het beeld tegen te houden, maar vallen samen met de giraf in het kratermeer. De vrienden bevrijden zich en zien dat de boeven het overleefd hebben en ronddobberen in het water. De zilveren giraf is voorgoed verdwenen. Wanneer ze terugkeren naar de bewoonde wereld, ontmoeten ze Choco en Pekkie, die hen naar de haven leiden.
Daar wachten de Miekes met een luxe jacht — een erfenis van tante Kato, samen met haar fortuin. Met het jacht kunnen ze vrolijk huiswaarts varen.
