Wanneer de Miekes op skivakantie in Zwitserland vertrekken, vragen ze aan Jommeke om op Choco te letten. Kort daarna blijkt dat Jommekes ouders een winnend tombola‑lot hebben. Jommeke gaat de prijs ophalen in het gemeentehuis — en ontdekt dat ze de hoofdprijs gewonnen hebben: een reis voor twee naar Zwitserland. Jommeke nodigt meteen Filiberke uit. Zijn ouders willen toch niet mee, dus vertrekken de vrienden samen met Flip, Pekkie en Choco met de trein naar de bergen. Ze krijgen er skiles, wat al snel tot hilarische capriolen leidt. Na een week kunnen ze al behoorlijk skiën. Wanneer de leraar te laat is, besluit Filiberke alleen een berg af te dalen. Hij verdwaalt en valt in een diepe put — gelukkig zonder veel erg. Jommeke en Choco willen hulp bieden en dalen met een touw af, maar het touw is te kort om terug omhoog te klimmen. In de grot ontdekken ze een warmwaterbron en een zaal vol blinkende stenen. Jommeke vermoedt dat het reuzebergkristallen zijn, uniek in hun soort. Verderop vinden ze een tweede opening. Met de hulp van Pekkie en Flip, die het touw naar daar brengen, kunnen ze ontsnappen. Ze nemen enkele kristallen mee naar het hotel. Maar wanneer Choco met een kristal door de gang loopt, zien twee ongure mannen het. Ze denken dat het diamanten zijn. De volgende dag, wanneer de vrienden terug naar de grot willen om meer kristallen te halen, worden ze gevolgd. Jommeke wil de stenen in een laboratorium laten onderzoeken, maar de boeven overmeesteren hen en stelen de rugzak. Terug in het dorp ontmoeten ze de Miekes, die in een naburig dorp logeren. Ze vertellen dat ze door twee brute mannen omvergelopen zijn — Filiberke vermoed dat het de boeven zijn. De mannen verblijven ook in hun hotel en laten het kristal onderzoeken door een geoloog. Flip glipt binnen en hoort dat het kristal uniek is — nog zuiverder dan diamant. De boeven trekken meteen naar de grot om de hele voorraad te roven. Jommeke en zijn vrienden volgen hen, sluiten hen in de grot op en verwittigen de burgemeester. De boeven worden gearresteerd. De grot blijkt openbaar domein te zijn, waardoor de diamanten aan het dorp toebehoren. De burgemeester droomt al van een bloeiende diamantindustrie. Als dank krijgen Jommeke en zijn vrienden enkele diamanten mee naar huis.
