Jommeke vindt Filiberkes moeder flauwgevallen in de tuin. Even later ontdekt hij waarom: Filiberke speelt regenwolk en zweeft rond met een tros ballonnen. Hij belandt in een fontein en krijgt thuis een stevige donderpreek. Jommeke gaat naar huis en ontmoet Fientje van Gusta, de bakker. Die vraagt Jommeke om te babysitten. Dat leidt tot een discussie tussen Jommeke en Flip over opvoeding — en zo begint een avontuur vol peuterzorg. Dat zorgt meteen voor problemen die hij samen met de Miekes probeert op te lossen. Jommekes ouders kunnen niet helpen: ze vertrekken net voor enkele dagen naar tante Zulma. Dan komt een tweede moeder met haar dochtertje vragen of Jommeke ook op haar kind kan letten. Na een slapeloze nacht komen de moeders vragen of de kinderen nog wat langer mogen blijven zodat zij op vakantie kunnen. Filiberke krijgt een idee: “We openen een peutertuin!” En zo ontstaat Peuterweelde. Na wat reclame langs de straat stromen de jonge moeders toe. Plots moeten Jommeke en zijn vrienden voor zo’n dertig peuters zorgen. Voor elk probleem bedenken ze een oplossing op grote schaal:
• pap uit een reusachtige ketel met zuigdarmen,
• eten uit een grote trog,
• een zelfgemaakte speeltuin,
• overal wiegjes, dekentjes en speelgoed.
Choco zorgt meermaals voor paniek door met een of meerdere peuters te gaan lopen. Wanneer Jommekes ouders thuiskomen, kunnen ze nergens slapen: het hele huis ligt vol kinderen. Ze worden meteen ingeschakeld voor het zwaarste werk: pampers vervangen — eindeloos veel. Na enkele weken worden alle peuters opgehaald door hun tevreden ouders. Peuterweelde sluit de deuren. Even later ontvangt Jommeke een brief van de minister van Volksgezondheid en Gezin. Hij feliciteert Jommeke met zijn initiatief en stuurt een financiële bijdrage — genoeg om zijn ouders terug te betalen, want zij hebben alle kosten gedragen.
