Nobelprijs voor Gobelijn


• Albumnummer: 241
   Scenario: Gerd Van Loock
   Tekeningen: Gerd Van Loock   Inkter: Gerd Van Loock
        ⤷ Inkleuring: Agnes Nys

• Publicatiedatum: 2008 ↣ 5 maart

• Aantal pagina's: 48


In Zweden vergadert het Nobelprijscomité. Er ontstaat een meningsverschil over wie de prijs moet krijgen. Men wil professor Gobelijn wel de Nobelprijs toekennen, maar omdat hij in het verleden een reeks vergissingen heeft begaan, stelt men voor dat hij gedurende één maand geen enkele stommiteit mag uithalen wil hij nog in aanmerking komen. Jommeke wordt op de hoogte gebracht en moet ervoor zorgen dat Gobelijn niet in de fout gaat. Dit blijkt geen eenvoudige opdracht en Jommeke trommelt zijn vrienden op. Gelukkig wil de professor plots naar Paradijseiland om proeven te doen met apen. Jommeke, Flip en Filiberke vergezellen hem. Enkele dagen later komt een Zweed in Zonnedorp aan en smeedt meteen boze plannen. Hij breekt bij Gobelijn in en steelt een koffertje met flesjes. Om de inhoud van de flesjes te testen zoekt hij via een advertentie vrijwilligers. Anatool, Smosbol, Kwak en Boemel komen al snel opdagen. Ze moeten alle vier van een flesje drinken. De uitwerking laat niet lang op zich wachten: Anatool wordt onzichtbaar, Smosbol verliest een pak haar, Kwak krijgt een baard tot op de grond en Boemel vertoont het gedrag van een kleuter. De Zweed gaat nog een stap verder en giet de inhoud van een aantal flesjes in het reservoir van de watertoren van Zonnedorp. Alle plagen die Gobelijn ooit heeft losgelaten komen opnieuw over het dorp. Jommeke wordt snel verwittigd en keert samen met zijn vrienden van Paradijseiland terug. Na een kort onderzoek wordt duidelijk wat er aan de hand is. Gobelijn gaat meteen aan de slag om alle rare verschijnselen in het dorp weer onder controle te krijgen en Jommeke, Flip en Filiberke vertrekken naar Zweden. Daar wordt al snel duidelijk dat een andere professor en zijn assistent Gobelijn buiten spel proberen te zetten door de zogezegd fout gelopen experimenten in Zonnedorp. Jommeke kan in laatste instantie alles duidelijk maken en zo krijgt Gobelijn — zij het in ietwat vreemde kledij — dan toch de verdiende Nobelprijs.