In het jaar 1600 valt een blauwe hemelsteen in het Siberische Baikalmeer. Astroloog Serafijn Denkekop is hiervan getuige. Hij wil de steen uit het meer naar boven halen. Met de hulp van een collega‑professor lukt dit ook, al is het maar een klein stukje. Al snel blijkt dat hij, onder invloed van de blauwe steen, de gedachten van andere mensen kan lezen en bovendien zijn wil aan hen kan opleggen. Zo besteelt hij menig medemens en verrijkt hij zich buitensporig. Helaas verliest hij de steen al snel, en daarmee ook zijn fortuin. De steen komt via een vogel opnieuw in het meer terecht. Zoveel jaren later komt professor Denkekop in het bezit van de dagboeken van zijn voorvader. Samen met professor Gobelijn bestudeert hij de geschriften en ze komen tot de conclusie dat er een tot op heden niet ontdekte meteoorsteen op de bodem van het Baikalmeer moet liggen. Jommeke, Flip en Filiberke worden opgetrommeld en met de plastieken walvis wordt koers gezet naar Siberië. Eens in het meer treffen ze reusachtige zeedieren aan in de buurt van het gezonken paleis van Jamavofska. De bemanning verlaat in duikerspak de plastieken walvis. Al snel worden er enkele stukjes blauwe meteoorsteen gevonden. Filiberke houdt een stukje voor zichzelf en draagt het om zijn nek. Hij vertoont meteen vreemd gedrag. Zodra hij doorheeft dat hij andermans gedachten kan lezen en zijn wil kan opleggen, ontstaan heel wat gekke situaties. Hij slaagt erin zelfs Anatool op het goede pad te krijgen en het lukt hem ook om Rozemieke hem te laten zoenen. Daarna geeft hij haar de steen als cadeau. Nu beschikt Rozemieke plots over dezelfde vreemde eigenschappen. Ze wil de wereld verbeteren en slaagt erin zelfs de ministers en de koning zover te krijgen dat ze een kinderparadijs willen maken. Helaas duiken er ongure figuren op en Rozemieke wordt ontvoerd. Via een buurjongen van de Miekes wordt een spoor gevonden naar haar verdwijning. Jommeke en zijn vrienden trekken richting Atlasgebergte — waar Rozemieke wordt vastgehouden — om haar te bevrijden. Al snel blijkt dat het enkele oude bekenden zijn die Jommeke een lesje willen leren. Met behulp van slaapgas en professor Gobelijn, die nu zelf een stukje meteoorsteen draagt, worden de boeven richting gevangenis gestuurd en is Rozemieke weer bij haar vrienden. Eens thuis wordt de blauwe meteoorsteen veilig opgeborgen in de brandkast van Gobelijn. Nog even is er paniek rond professor Denkekop, die bedolven ligt onder een vracht boeken ... en Anatool is nog steeds ouderen aan het helpen, in opdracht van Filiberke.
