Boer Snor bewerkt zijn veld en botst met zijn tractor op een reusachtige knolraap. Hij haalt er een plaatselijke journalist bij en de volgende dag staat er een prachtartikel in de krant. Jommeke leest het en wil het natuurwonder samen met Filiberke gaan bekijken. Filiberke is echter op dat moment bezig zijn gezicht vol wasknijpers te zetten om zo een wereldrecord te verbeteren. Hij kwam op dit vreemde idee na het lezen van het Guinness World Records-boek. Wat later komen de twee jongens dan toch aan bij boer Snor, waar intussen al heel wat bekenden zijn aangekomen. Professor Gobelijn komt eerder toevallig voorbij terwijl hij met een wichelroede aan de slag is. Hij leidt daaruit af dat de enorme knol zulke afmetingen heeft gekregen omdat hij op de kruising van twee waterlijnen zou hebben gestaan en bovendien gunstige invloed van aardstralen heeft gekregen. Wanneer het boek met alle records erop wordt nageslagen, blijkt dat de knol groter is dan wat ooit al door een zekere boer Turpin werd geteeld. Om de knol van boer Snor als nieuw wereldrecord te laten opnemen in een volgende editie van het recordboek, moeten ze naar Londen. Met de boot van Jan Haring wordt de oversteek gemaakt. De ruwe zee zorgt er echter voor dat de reuzenknolraap overboord wordt geslagen. Wanneer enkele vissers wat later hun netten ophalen, kijken zij enigszins verbaasd naar de knol. Ze besluiten om hem als delicatesse te verkopen zodra ze in de haven zijn. Intussen zijn Jommeke en zijn vrienden in Londen aangekomen. De gravin van Stiepelteen en Odilon hebben een afspraak met de Queen en professor Gobelijn wil maar al te graag langs de bibliotheek van het Science Museum. En Filiberke… die blijft verder oefenen met zijn wasknijpers. Jommeke, Filiberke, boer Snor en Jan Haring komen langs een vismarkt en zien daar de reuzenknolraap uitgestald. Ze willen hem meteen kopen, maar een Chinees wil dat ook. Het blijkt dat de Chinees een neef is van de huidige recordhouder met de meeste wasknijpers in het gezicht, en hij gunt hen de knol om zo een nieuw record te vestigen, ondanks dat hij de knol graag in zijn restaurant had geserveerd. Alles lijkt in orde te komen, maar wanneer ze op het kantoor van Guinness World Records zitten, wordt de knol gestolen door de kelner van de Chinees. Flip vliegt meteen op onderzoek en komt de huidige recordhouder, boer Turpin, tegen met een nieuw gekweekte knol. Er wordt verder gezocht en ook boer Turpin volgt hen, want zijn nieuwe knol blijkt nu niet de grootste te zijn. Hij weet de knol van boer Snor te vinden en wil hem laten verdwijnen door hem vanaf de Tower Bridge in de Thames te gooien. Dit plannetje mislukt, maar hij slaagt er toch in om de knol in de tuin van de Queen te begraven. De hondjes van de Queen hebben echter, samen met Fifi en Tobias, de knol weer opgegraven. Boer Snor krijgt zijn knol terug en ze gaan met z’n allen opnieuw naar het kantoor van Guinness World Records. In de metro loopt het echter weer fout wanneer de knol klem komt te zitten tussen de deuren en het metrostel een tunnel induikt. De knol wordt in twee stukken gehakt. Op het Guinness World Records-kantoor kunnen ze het record niet geldig verklaren omdat de knol beschadigd is. Flip zegt hierop eens duidelijk zijn gedacht. Blijkt dat hij zonder het te weten meteen een record vestigt als papegaai die meer dan vijfentachtig woorden kent. Wanneer wat later ook de gravin, Odilon en professor Gobelijn worden opgetrommeld, blijken er nog meer records uit de lucht te vallen: Fifi wordt de grootste hond, Tobias heeft de grootste platvoeten en Gobelijn heeft met 59 de grootste schoenmaat. Ook Filiberke slaagt erin het wasknijpersrecord te verbeteren. Vanwege vals spel wordt boer Turpin uit de recordlijst geschrapt en moeten hij en boer Snor het volgende jaar maar een nieuwe poging ondernemen om de grootste knol te telen. Alle plooien zijn gladgestreken en er wordt besloten om een gezellig eetmaal te nuttigen in het hen bekende Chinese restaurant.
