Venster sluiten

EXTRA COVERS BIJ ALBUM 272

Jommeke door Merho, Cneut en Borgions

Woensdag 1 oktober 2014: de cover van de nieuwste Jommeke vliegt als een boemerang terug.
'De boemerang van Kirimbir', het 272ste album van de reeks, is er met drie extra versies van een cover door topillustratoren Merho, Carll Cneut en Mark Borgions.

1 originele cover
De avonturen van Jommeke worden sinds jaar en dag getekend door de studio Jef Nys. Gerd Van Loock en Philippe Delzenne wisselen elkaar af en bedenken om beurten het scenario dat ze ook zelf uittekenen. Zo is 'De boemerang van Kirimbir' van de hand van Philippe.

+ 3 alternatieve covers
De reguliere cover is van Philippe Delzenne, maar tegelijk verschijnen ook drie versies met een alternatieve covertekening. Zo knipoogt De Kiekeboes-tekenaar Merho met een halfduistere omslagtekening schalks naar Jommeke, pakt Mark Borgions (De Heerlijke Hoorspelen) uit in zijn eigen retro tekenfilmstijl en intrigeert kinderboekenillustrator Carll Cneut met een prikkelende schildering

Scoop
Een beeld van de drie covers?
Kijk maar...

Philippe Delzenne Mark Borgions Carll Cneut Merho

EXTRA INFO

Zelden gezien in het Vlaamse striplandschap. Uitgeverij Ballon Media gaf aan drie collega’s grafisch kunstenaars de opdracht om een cover voor Jommeke te tekenen. Ze kregen de volledige vrijheid om het nieuwe Jommekeverhaal 'De boemerang van Kirimbir' van een ‘eigen’ omslagillustratie te voorzien. Ze namen de uitdaging volgaarne aan.

Lazen jullie als kind Jommeke?

Mark Borgions: Ik was een grote fan en las de albums bijzonder graag. Ik denk dat ik toen al werd aangetrokken door de sterke coverillustraties. Soms heel grafisch met strakke ‘volvlak’ kleurachtergronden, soms heel schilderachtig. Toen ik de verhalen las, verschenen ze nog in zwart-wit. Of beter: bruin-wit. Ik heb zelfs nog een paar albums van toen liggen.

Carll Cneut: Ja, absoluut. Ik denk dat ik de eerste honderd gelezen heb als kind. We ruilden of leenden die ook vaak uit op de speelplaats. Met andere woorden, er zaten zowat permanent Jommekes in mijn ‘boekentas’.

Merho: Toen de serie startte in 'Het Volk' en de albums aan hun opmars begonnen, was ik eigenlijk al te oud voor Jommeke. Ik las ze wel omdat ik zelf stripmaker wilde worden. En zeker die eerste albums, zoals 'De zingende aap', 'Het Hemelhuis' en 'De ooievaar van Begonia', zijn me altijd bijgebleven.

Jullie kregen de opdracht van de uitgeverij. Hoe stonden jullie daar aanvankelijk tegenover?

Mark Borgions: Direct aanvaard, zonder nadenken. Jommeke is een Vlaams icoon. Als je daarmee aan de slag mag, twijfel je niet. Ik had al eens een ex libris getekend bij 'Luilekkerland' en dat was al super om te doen. Maar nu een échte cover, dat is toch nog van een andere orde.

Carll Cneut: Ik was eigenlijk zonder nadenken meteen erg enthousiast, omdat Jommeke toch symbool staat voor mijn kindertijd.

Merho: De uitgeverij vroeg een cover in mijn eigen stijl te tekenen. En daar was ik aanvankelijk een beetje bang voor. Mijn stijl ligt niet zo ver van die van Jef Nys. Begin jaren ‘70 heb ik nog eens op een blauwe maandag bij hem gesolliciteerd. Ik heb stapels proeftekeningen gemaakt en daardoor zijn manier van figuuropbouw en het stileren van plooien grondig bestudeerd. Toen ik later begon met De Kiekeboes heb ik daar voor een stuk naar teruggegrepen. Om meer afstand te nemen van de Vandersteen-stijl waarmee ik vijf jaar had gewerkt. Die invloeden zie je duidelijk in mijn eerste albums.

Hoe hebben jullie deze opdracht aangepakt?

Mark Borgions: Beginnen bij het begin. Eerst het verhaal lezen, dan herlezen, met visuele aandacht. Ik probeer de sterke beelden te vinden en ga daarmee aan de slag. Voor mij moet het coverbeeld niet exact uit het verhaal komen. Het moet de dynamiek van het verhaal illustreren. Wat is er specifi ek aan dit verhaal, waar liggen de gevaren, wie is belangrijk in het verhaal? Eens dat alles gedefi nieerd is, probeer ik een puzzel samen te leggen die hopelijk de mensen aanzet tot het lezen van de rest.

Carll Cneut: Het was een pak moeilijker dan ik dacht. Hoe ver of hoe dicht blijf je bij het origineel...? Het voelt toch een beetje als heiligschennis. :-)
Op het allerlaatste moment heb ik toch maar beslist om het bolle neusje te behouden :-)

Merho: Zoals ik dat doe met een cover voor mezelf. Scènes selecteren die in aanmerking komen voor een coverbeeld. En dan ruwe schetsjes maken, tot je bij een geschikt beeld uitkomt.

Kregen jullie de volledige vrijheid?
Waren er richtlijnen?

Mark Borgions: De enige richtlijn die ik opgelegd kreeg, was het nieuwe canvas dat sinds enkele albums is ingevoerd. Het gegeven van de witte titelband met het wuivende Jommeke-vignet. Maar dat is puur vormelijk. Inhoudelijk werd ik noch gebriefd, noch bijgestuurd in mijn keuzes.

Carll Cneut: Afgezien van praktische richtlijnen als formaat en trouw aan het universum van Jef Nys, kregen we volledige vrijheid.

Merho: Ik werd volledig vrij gelaten. Natuurlijk moet je je houden aan het formaat en de basislay-out van de serie.

Is het eerste keer dat je een (strip)personage van iemand anders adopteert?

Mark Borgions: Nee. Ik heb ook een silhouet van Kuifje in mijn portfolio. Destijds maakte ik de communicatie voor 'De Zonnetempel', de musical. Het beeld dat daarvoor gebruikt werd, was een eclips met daarin Kuifje verwerkt. Omdat er geen geschikt profiel voorhanden was, kreeg ik van Moulinsart de toelating er zelf eentje te tekenen.

Carll Cneut: Ja.

Merho: In De Kiekeboes hadden er al een heleboel bekende stripfiguren een cameo. Van Suske & Wiske, over Nero, Asterix en Lucky Luke tot Kuifje, Natasja en de Smurfen. Maar als ik er op terugkijk, merk ik dat Jommeke er nog niet in voorkwam.

Ben je benieuwd naar het resultaat van de anderen?

Mark Borgions: Absoluut. De andere illustratoren zijn niet de minsten. Het is een lijstje waar ik nederig van word. Ik hoop maar dat mijn cover standhoudt tussen de andere.

Carll Cneut: Heel erg benieuwd zelfs. Vooral hoe dichtbij of veraf de collega’s van het origineel gebleven zijn. :-)))

Merho: Uiteraard. Een paar jaar geleden deden we een soortgelijk experiment via P-Magazine met De Kiekeboes. Een album met vier verschillende covers door gasttekenaars. En het was verbazend om te zien hoe compleet verschillend de resultaten waren. Dus ik ben heel nieuwsgierig


Mark Borgions

Wie: grafisch ontwerper, animator en illustrator, onder andere van de Heerlijk Hoorspel-serie.

Favoriete Jommeke-Album: Als kind was ik bijzonder geïntrigeerd door 'Het Staartendorp'. Ik weet het fijne niet meer van het verhaal, maar dat iedereen rondliep met een dierenstaart, had iets heel exotisch. Stiekem wilde je ook zo’n staart waarmee je aan de bomen kon slingeren.

Favoriete Jommeke-personage: De Koningin van Onderland zat bij mij in dezelfde categorie als de stiefmoeder uit Disneys Sneeuwwitje of Doornroosje. Nu nog vind ik haar grafisch gezien een van de sterkere Jommeke-personages.

Leukste herinnering aan Jommeke: De intriges hadden altijd iets speciaals, je werd er als kind door gefascineerd. Soms verre verplaatsingen, soms bijzondere gaven, maar vaak vooral ook mistoestanden die toen helemaal niet zo ondenkbaar leken.


Carll Cneut

Wie: docent en illustrator. Zijn werk werd diverse malen bekroond en vertaald.

Favoriete Jommeke-Album: De Koningin van Onderland. Ik weet nu niet meer waarover het verhaal exact ging, maar het was mijn allereerste Jommeke-album. Ik kan me de cover nog levendig voor de geest halen, met die ‘kwaaiege’ koningin, die me vormelijk deed denken aan de boze stiefmoeder van Sneeuwwitje. Jammer genoeg heb ik het boek niet meer.

Favoriete Jommeke-personage: MicmacJampudding, wegens zijn gigantische rosse snor, en Arabella Pott, wegens dat rare taaltje. En Anatool natuurlijk. Jammer dat die drie niet in dit verhaal voorkomen.

Leukste herinnering aan Jommeke: Ik gaf mijn jongere zussen elk jaar een Jommeke als verjaardagscadeau, ook al konden ze die zelf nog niet lezen :-)


Merho

Wie: auteur van De Kiekeboes, de populairste strip in Vlaanderen.

Favoriete Jommeke-Album: De 3 gag-albums uit Het Parochieblad. Toen had ik echt de Jommekesleeftijd. De geboorte van Jommeke – toen werden kinderen nog gebracht door de ooievaar – is me altijd bijgebleven.

Favoriete Jommeke-personage: Zonder twijfel Flip. Jommeke is, gezien het doelpubliek, vrij rechtlijnig. Maar Flip geeft er met zijn grappige commentaar toch af en toe een dubbele bodem aan.

Leukste herinnering aan Jommeke: De albums uit Het Parochieblad lagen niet in de winkel, maar moest je via de post bestellen. Ik herinner me nog hoe blij ik telkens was als de postbode een nieuw album bezorgde.