JOMME • De jacht op een voetbal


• Albumnummer: ---
   Scenario: Jef Nys / Griffo
   Tekeningen: Griffo

• Jaar van uitgifte: 2018 > 31 oktober

• Aantal pagina's: 48


Gravin Groenvijver ligt op sterven. In haar testament laat ze door de notaris de schuilplaats van de familieschat optekenen. Haar knecht Anatool wil de schat voor zichzelf en steelt het testament van de notaris. Uit vrees om betrapt te worden, verstopt hij het in een oude voetbal van Jommeke. Die is zich van geen kwaad bewust en verkoopt de bal om een gloednieuw exemplaar te kunnen kopen. Het is de aftrap voor een dolle jacht op een erg waardevolle voetbal...
GRIFFO: ‘AMUSEMENT ZONDER POESPAS’
‘We zijn verdorie dorpsgenoten! Zowel Jef als ik zijn Wilrijkenaren.’ De naar de Canarische eilanden uitgeweken Werner Goelen, beter bekend als Griffo, vindt het sneu dat hij Jef Nys nooit persoonlijk ontmoet heeft. Maar negen jaar na zijn dood brengt de tekenaar van Giacomo C., Sherman, S.O.S. Geluk en een waslijst andere striptoppers van op La Palma een prachtig eerbetoon aan zijn dorpsgenoot. Hij herwerkte het originele scenario van De jacht op een voetbal, het allereerste Jommeke-album, en gaf er een heel eigen toets aan.
Een interview...

Hoe kom je erbij?
In 2011 maakte ik naar aanleiding van een gekartonneerde heruitgave van 'De jacht op een voetbal' een eigen, wat meer hedendaagse interpretatie van Jommeke. Die tekening zat als een ex libris bij het album. De prent moet de uitgever zijn bijgebleven want het inspireerde hen om me te vragen een heel album te maken in diezelfde tekenstijl. Waarom niet? Ik vond het een prikkelende uitdaging.

Wat heb je zelf met Jommeke?
Ik ben echt groot geworden met strips en Jommeke maakte uiteraard deel uit van wat ik las als kind. Toch was ik nooit écht in de ban van Jommeke toen, moet ik eerlijk bekennen. Ik was als kind meer een fan van Willy Vandersteen en Marc Sleen. Maar Jommeke was nooit weg.

Wat maakt zijn succes? De ongebreidelde verbeelding van Jef. Als je zijn albums ontleed, kun je je afvragen met welke substanties die man heeft geëxperimenteerd. (lacht) Hij kende geen limieten en volgens mij kan dat alleen in die typische stijl van hem. Dat maakte het bijzonder moeilijk voor mij om een album uit te kiezen dat ik wilde interpreteren. De jacht op een voetbal is een kolfje naar mijn hand door de meer realistische inhoud van het verhaal. Op narratief vlak leunt het dichter aan bij mijn eigen stijl. Neem nu bijvoorbeeld Het verkeerde land of De zwarte bomma: fantastische albums, maar als je die personages iets meer realistisch zou tekenen krijg je echte freaks!

Wat waren de spelregels?
Ik kreeg ei zo na carte blanche om het verhaal naar mijn hand te zetten. Er werden me slechts enkele limieten opgelegd: geen wapens en geen geweld bijvoorbeeld. Ik heb enkele scènes moeten aanpassen, zoals die met Anatool die op de trein de bal wil roven van Tistje, een nieuw personage. Ik wilde hem eerst wapenen met een uzi of ander zwaar wapentuig en hem opvoeren als een hijacker, naar het beeld zoals we dat uit het nieuws kennen. Of de scène waarin Jomme – zo heet Jommeke in mijn verhaal – terug naar huis lift en in een container kruipt om ongezien voorbij een politiecordon te geraken. In die container hielden zich in mijn eerste versie ook illegale vluchtelingen schuil. Erg actueel, maar wat te levensecht. Het blijft een familiestrip met een zekere code van wat kan en niet kan. Voor de rest was ik volledig vrij. Ik heb dus als een koorddanser op die ‘code’ gebalanceerd. Er zijn wel een reeks nieuwe of herdachte personages bijgekomen zoals de twee boeven Kwak en Boets. Ik maakte er in mijn versie twee dealers van, om het een beetje actueler te maken.

Sommige personages, zoals Anatool in butlersplunje, liggen dan weer dicht bij het origineel. Hoe pakte je dat aan?
Dat ging eerlijk gezegd vrij intuïtief. Ik heb getracht om zoals Nys mijn verbeelding te laten spelen. Kijk, de grootste uitdaging van dit project was om me terug te kunnen verplaatsen naar mijn kindertijd. Een tijd waarin je je echt zorgeloos kon amuseren met zo’n stripje. Zonder al te veel poespas. Maar natuurlijk kan je de actualiteit niet helemaal wegvlakken. Die geeft er een apart timbre aan. De jacht op een voetbal is een speciaal album: het is het enige verhaal waarin iemand sterft. Ja, de barones Groenvijver waar eigenlijk alles om draait! Zij is het die een fenomenale schat nalaat. Om de omvang en de oorsprong van die schat te belichten heb ik een kleine flashback ingelast.

Mikt jouw versie op hetzelfde publiek als een ‘gewone’ Jommeke, denk je?
Daar heb ik eigenlijk nog niet bij stil gestaan. Als het aan mij had gelegen had ik het misschien nog ietsje extremer gemaakt. Het is altijd koffiedik kijken hoe het publiek zal reageren... Spannend allemaal!

Smaakt dit naar meer?
Ik zie dit album als een one-shot, als een eerbetoon aan Jef Nys. Verder wil ik niet kijken. Er liggen nog veel projecten in mijn lade die zo nu en dan aan mijn jaspanden trekken en roepen: ‘Jij daar, tekenaarke, en wanneer is het aan ons?’